Van Wens naar Realiteit, en de kracht van een collectieve Ambitie

Van Wens naar Realiteit, en de kracht van een collectieve Ambitie

Op 6 september 2015 was het zover; een wens en ambitie gerealiseerd. Wat begon met het lezen van een boek een aantal jaren geleden en wat mij aanzette tot het uitspreken van een wens, eindigde op 6 september jl. Op deze dag reed ik samen met een team van 6 recreatieve wielrenners over de finish in Rotterdam. Op dat moment hadden we 1400 km in de benen, gefietst in 8 dagen.

Gestart in Italie en Alpen, Vogezen en Ardennen doorkruist. 8 dagen fietsen voor een goed doel, Daniel den Hoed Stichting, onderzoek naar individuele kankerbehandeling. Euro 500.000,-- opgehaald met 130 renners. De Tour van mijn leven gereden. Ik vraag me nu nog af: “hoe heb ik dit kunnen realiseren??”. Ik ben lang en zwaar, absoluut geen klimpostuur. Heb een eigen bedrijf, jonge kinderen en drukke agenda. Ben 50 jaar en hoewel fysiek fit, geen topsporter. Ben dit avontuur aangegaan met compleet andere persoonlijkheden dan ik.

Samen

Terugkijkend kan ik concluderen dat er 2 belangrijke factoren enorm sturend zijn geweest in het trainen, volhouden, samenwerken, overwinnen van tegenslag, aanpassen voedingspatroon... de eigen persoonlijke drive en ambitie dit avontuur mee te maken en het commitment die we als team hebben gegeven aan een collectief doel: SAMEN gezond de finish halen in Rotterdam en een mooi bedrag ophalen voor een goed doel waar we achter staan.

Opgeven is geen optie

Het vooraf expliciet benoemen en uitspreken van deze collectieve ambitie, het benoemen van persoonlijke drijfveren en kwaliteiten en hoe deze het team kunnen versterken, het weten van elkaar hoe je in stresssituaties reageert, het gebruik kunnen maken van verschillen tussen teamleden... het creëerde een gevoel van verbinding en vertrouwen. Erop kunnen vertrouwen dat je tijdens het fietsen niet alleen komt te staan; erop vertrouwen dat als je stuk zit, kunt rekenen op hulp van je team; het weten dat je in de gaten gehouden wordt, omdat ze je kennen; ervaren dat anderen het initiatief nemen om te trainen, ook als je een keer geen zin had. Het resultaat: verrast, verbijsterd en verwonderd over HOE we in staat zijn gebleken deze zware tocht samen te volbrengen. Grenzen zijn verlegd, zowel fysiek als mentaal. Tegenslagen zijn overwonnen. Opgeven bleek geen optie. Maar bovenal; we hebben kunnen genieten, zijn trots en niet compleet versleten. De glimlach zit nog steeds op mijn gezicht.

Reacties

 
Nog geen reacties
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
dinsdag 12 december 2017
De Veranderbende
Ga naar boven